Hartwig, Julia

Hartwig, Julia (1921-2017) – poetka, eseistka, tłumaczka literatury pięknej z języków angielskiego i francuskiego.

Kariera akademicka: W 1939 r. zdała maturę. Bezpośrednią kontynuację nauki przerwała jej II wojna światowa, jednak już w latach 1942-1944 studiowała polonistykę i romanistykę na tajnym Uniwersytecie Warszawskim. Jej profesorami byli m.in. Tadeusz Kotarbiński i Władysław Tatarkiewicz. Po wojnie kontynuowała studia na KUL i UJ.

Wyjazdy zagraniczne: Francja (stypendium rządu francuskiego, 1947-1950), Stany Zjednoczone (uczestniczka programu International Writing Program, a następnie wykładowczyni Drake University, 1970-1974). Gościnnie wykładała na uczelniach kanadyjskich: University of Ottawa (1971) i Carleton University (1973).

Działalność społeczna i polityczna: W 1976 r. podpisała Memoriał 101, wyrażający sprzeciw wobec zmian w Konstytucji PRL z 1952 r. Angażowała się w różne akcje opozycyjne. W latach 1986-1991 należała do NSZZ „Solidarność”. W 1989 r. została członkinią Komitetu Obywatelskiego przy Przewodniczącym NSZZ „Solidarność” Lechu Wałęsie. Członkini Związku Literatów Polskich (1945–1983; w Zarządzie Głównym ZLP w latach 1980–1982), Polskiego PEN Clubu (od 1956), Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (od 1989), którego była w latach 1990-1999 wiceprezeską. Ponadto była przewodniczącą jury Nagrody Mediów Publicznych Cogito w dziedzinie literatury pięknej.

Odznaczenia i nagrody: Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski (2011), Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2005), francuskie ordery Legii Honorowej; Nagroda Literacka im. Jurzykowskiego (USA, 1981), Thornton Wilder Prize (USA, 1986), Nagroda im. Georga Trakla (Austria, 1991), Nagroda Wielka Fundacji Kultury (2003), Nagroda Fundacji Władysława i Nelli Turzańskich (2004), Nagroda im. Władysława Reymonta (2006), Nagroda im. Czesława Miłosza (2009), Nagroda Poetycka im. Wisławy Szymborskiej (2014), liczne nominacje do Nagrody Literackiej Nike (2002, 2003, 2005, 2010, 2012), a także nagrody Polskiego PEN Clubu i nagrody za całokształt twórczości.

Zainteresowania badawcze, wybrane publikacje: tomy poezji: Spojrzenie (2016), Zapisane (2013), Gorzkie żale (2011), Wiersze wybrane (2010), Jasne niejasne (2009), To wróci (2007), Bez pożegnania (2004), Błyski (2002), Nie ma odpowiedzi (2001), Zawsze od nowa (1999), Czułość (1992), Czuwanie (1978), Pożegnania (1956), poemat prozą Mówiąc nie tylko do siebie (2003), szkice Pisane przy oknie (2003), książka dla dzieci Pierwsze przygody Poziomki (1961), tłumaczenia utworów takich pisarzy jak: Guillaume Apollinaire, Allen Ginsberg, Max Jacob (Poematy prozą, 1983), Blaise Cendrars, Pierre Reverdy, Marianne Moore oraz William Carlos Williams, monografie: Apollinaire (1962) i Gérard de Nerval (1972). Twórczość Julii Hartwig z kolei była tłumaczona na języki: angielski, fiński, flamandzki, francuski, grecki, holenderski, litewski, niemiecki, rosyjski, serbski, węgierski i włoski.